We vroegen ons af of de vakantiebestemmingen en tijdsbestedingen van Lulofs leden mede bepaald worden door de aardwetenschappelijke interesses. Veel leden hebben ons vakantiefoto's gestuurd die daarvan getuigen. Een ontzettend leuke collage!


Hans Friederich

Ik ben in juli een paar dagen in Zuid China op bezoek geweest bij het wereldnatuurerfgoed “karst landscapes of China” in Guizhou province. Eerder die week was er een congres in de provinciehoofdstad Guiyang, dus ik was al een goed eind op weg. Mijn persoonlijke interesse in karst en World Heritage maakte het erg eenvoudig om er een weekeinde aan vast te knopen. De foto die hier te zien is, betreft een foto van het karst landschap rondom Libo in Guizhou Province.


Dick Bakker


(1)
 
 (2)
 
 (3)

Drie fysisch geografisch interessante foto’s uit de Schwäbische Alb, een verkarst kalksteen middelgebergte in Zuid-Duitsland, met bijbehorende teksten.

1. Het Heldenfinger Kliff bij Heldenfingen is de enige plaats in de Schwäbische Alb waar de noordelijke klifkust van de Miocene Molassezee (Burdigalzee) goed is ontsloten. Deze Burdigalzee overstroomde de zuidelijke delen van de Schwäbische Jura en zette daar de Obere Meeresmolasse af. In de noordelijke brandingszone ontstond daarbij een 40-60 m hoge klifkust. Deze klifkust ontwikkelde zich over de gehele lengte van de Schwäbische Alb en is nu nog als een knik in het landschap traceerbaar. Daar waar het klif is gevormd in harde Massenkalk is de knik geprononceerder dan waar hij in de zachtere Zementmergel is gevormd.

2. De Blautopf bij Blaubeuren wordt beschouwd als de mooiste karstbronnen van de Schwäbische Alb. Met een gemiddeld debiet van 2.270 l/sec is het de op één na sterkste karstbron van de Schwäbische Alb, na de Aachtopf. Vanaf 1700 m van de Blautopf ligt de grot boven de karstgrondwaterspiegel.

3. De Bergrutsch am Hirschkopf bij Mössingen is een bergstort die op 12 april 1983 plaatsvond. De Mössinger bergstort is de grootste bergstort die zich in meer dan 100 jaar in de Schwäbische Alb voordeed en is een schoolvoorbeeld van de zich door erosie achterwaarts verplaatsende Albtrauf. De bergstort werd veroorzaakt doordat wekenlange regenval voorafgaand aan 12 april 1983 de onderliggende Braunjura- kleilagen deed zwellen, waarna onstabiliteit optrad en een groot deel van de Weißjura-kalksteen (Wohlgeschichtete Kalk) afschoof langs een al bestaande rekspleet in deze kalksteen.

Zoals in mijn reactie op LinkedIn al aangegeven, heb ik begin dit jaar de wandelgids ‘De Schwäbische Alb - 12 wandelingen langs geologische en geomorfologische bezienswaardigheden’ uitgegeven. De foto’s en teksten zijn op deze wandelgids gebaseerd. De wandelgids is verkrijgbaar via mijn website www.geotrema.nl, voor € 19,95 (excl. verzendkosten), € 23,90 (incl. verzendkosten binnenland). Specificaties: Paperback, 300 pagina’s, 225 kleurenafbeeldingen, gpx-tracks en een voorbeeld-wandeling gratis te downloaden, ISBN 978-90-821647-0-1.


Loes Gerringa


 
 
 
 

Hier besefte ik dat het woord sandr, een woord dat ik ooit geleerd had bij geomorfologie tijdens mijn studie fysische geografie, een IJslands woord was. Het aanleggen en onderhouden van de rondweg geeft juist hier de grootste moeilijkheden. Geregeld worden bruggen weggespoeld.


Emile Kuypers


(1)
 
 (2)
 
 (3)

1. Afgelopen winter ben ik naar Kenia en Tanzania geweest. Natuurlijk om de Riftvalley (foto 1), de Mount Kenia, de Kilimanjaro, de Ngorongoro krater, Serengeti, zoutmeren, geisers, vulkanen etc. etc. te zien. Zo bijzonder om in zo’n ongelofelijk oud stuk van de aarde te staan en rond te lopen en om in enkele dagen van de hete savanne naar de ijskoude arctische toppen van de hoogste bergen van Afrika te gaan. Prachtig om door die verschillende landschappen te lopen en de vegetatie te zien veranderen. En wat een gigantisch gevarieerde dierenwereld! Zelden zo veel vogels en andere beesten gezien.

2. Kilimanjaro (foto 2: ijskap op de top) was wat mij betreft te toeristisch.

3. De Mount Kenia (foto 3: vegetatie rond 4000 meter), m.n. de Kamweti route vanuit het zuiden (Castle Forest lodge), kan ik iedereen aanbevelen!


Jan Sevink


(1)
 
 (2)
 
 (3)

1. Ammonieten zoeken in de Jura bij Roquefort, Massif Central. In de buurt van Roquefort komen Jura afzettingen voor met prachtige gepyritiseerde ammonieten. Ik zat in de buurt en wist waar ik moest zoeken.

2. Zuidkant van de Hoge Atlas in Marokko. Op een reis naar Marokko - Hoge Atlas, Anti-Atlas en Sahara - heb ik allerlei groeves en mijnen bezocht om mineralen en fossielen te zoeken. Prachtige landschappen met geomorfologische hoogtepunten. Deze foto laat de opeenvolging van lagen in een canyon zien aan de droge zuidzijde van de Hoge Atlas. Langs de rivieren vind je beroemde oases.

3. Noordkant van de Hoge Atlas, Marokko. Idem maar nu aan de vochtiger noordzijde. Men bouwt van klei/leem en in de loop der tijd vervallen die gebouwen. De kleur is die van de grond en aan de tichelhuizen kun je de geologie dus afleiden. Marokko is fantastisch qua landschap en geologie. Aanrader. Ik had de reis zelf georganiseerd via een reisbureau dat ik kende in Soest (Tamazirt). Hij had ook gidsen geregeld (geologen) en de 4-wheel drives + chauffeurs. Heel betaalbaar.


Marco Scheffers


(1)
 
 (2)
 
 

Met het gezin op vakantie in oost Beieren. Waar de groene heuvels vriendelijk glooien, de hoge dennen wuiven en het bier en appelsap in liters komen.

1. Het cultureel gezien niet echt indrukwekkende dorpje Viechtach, waar we kampeerden aan het riviertje de Schwarze Regen, herbergt wel een aardwetenschappelijk reservaat van importantie: der großer Pfahl. Het is onderdeel van de Pfahl-richel die zich over 150 km uitstrekt en bestaat uit keihard kwartsiet. Daardoor is de richel in de loop der tijd uitgeprepareerd ten opzichte van het zachtere, omringende gesteente. De kwartsiet-afzetting heeft in de afgelopen eeuwen er toe bijgedragen dat er in dit gebied een bloeiende glasindustrie is ontstaan (denk aan Spiegelau glazen).

2. De kinderen wilden ook wel onder de indruk van grillige rotsformaties zijn nadat we hen Italiaans ijs in het vooruitzicht hadden gesteld.


Jaap van der Meer


(1)
 
 (2)
 
 (3)

1. en 2. Voor iemand die altijd in koude gebieden gewerkt heeft is tropische/warme geomorfologie iets wat ik alleen uit mijn studieboeken ken. In Australië heb ik dan ook met grote belangstelling naar het resultaat van diepe verwering gekeken. De eerste twee foto's stammen uit de Snowy Mountains.

3. De derde is van Uluru (Ayers Rock) in het centrum van het continent, het verbaasde me dat ook in een warme woestijn het oppervlak bepaald wordt door stromend water.

Overigens herinner ik me van een vakantie lang geleden dat, als ik commentaar op het landschap gaf, me toegeroepen werd dat ik op vakantie was en niet moest kijken. Waarop ik alleen maar kon zeggen: "Ik hoef niet te kijken, ik zie".


Anja Verbers


(1)
 
 (2)
 
 

Voor mij is de aardwetenschappelijk situatie van een plek nooit de hoofdreden om er naar toe op vakantie te gaan, maar wel één van de redenen. Je wil toch altijd op vakantie in een mooi gebied, en dat wordt bijna altijd bepaald door het – aardkundige - landschap. Ik merk wel dat ik altijd met aardkundige ogen kijk en probeer dingen te ontdekken.

1. en 2. Zo zag ik dit jaar in Denemarken mooie drumlins en glooiend gestuwd landschap en keileemontsluitingen aan de kust ten oosten van Vejle, met grote granieten in de keileem (onder de wortel).


Ward Koster


(1)
 
 (2)
 
 

Vorige zomer bezochten mijn vrouw en ik ons oude veldwerkgebied nabij Brunico (Bruneck) in de Noord Dolomieten, alwaar wij onze huwelijksreis vierden annex mijn laatste doktoraalbijvak veldwerk hydrologie uitvoerden, n.b. in 1968.

1. In de omgeving van Brunico komen fraaie voorbeelden van aardpiramiden voor (zie www.alpenfreaks.be/Erdpyra-Terenten-Platten.html, aardpiramiden-sites in het Pustertal). Soortgelijke vormen hebben wij aangetroffen in de Val di Cembra direct ten noorden van Trento. Deze erosievormen zijn zo te zien ontwikkeld in zeer grove, gelaagde hellingafzettingen. Wie weet kunnen wij ons hiermee een reis naar Cappadocië besparen.

2. Op dezelfde rondtocht zagen wij een spectaculair voorbeeld van een landslide, die volgens de lokale bakker het gevolg was van uitzonderlijk zware regelval in dec. 2012. Deze foto heb ik genomen voor mijn (voormalige) collega Theo van Asch, de vermaarde specialist in massa-bewegingen aan de UU.


Frans Kwaad


 
 
 
 

Er wordt gevraagd naar mijn tijdsbesteding, en of die mede wordt bepaald door mijn aardwetenschappelijke interesse. In mijn geval is dat inderdaad zo. Kijkt u maar op mijn website: www.kwaad.net/Keramiek.

Ik ben me met pottenbakken gaan bezighouden, omdat ik tijdens mijn werkzame leven heel vaak klei in mijn handen heb gehad (studentenveldwerken, geologie van West-Friesland, onderzoek naar bodemerosie, verslemping, korstvorming, erosiegevoeligheid, K-factor in de USLE). Zie daarover: home.telfort.nl/~wr2777/Kwaad-Public en kwaad.net/Soil_Erosion_Pictures.

Ik wilde nu het gedrag van klei eens in een totaal andere context meemaken.


Samantha Scholte


(1)
 
 (2)
 
 (3)

Ik denk dat ik de schoonheid van het Noorse landschap weinig hoef toe te lichten. Het ruige Noorse berglandschap is de ideale plek om al je veldwerkmomenten te herleven, met of zonder kompas, met of zonder hamer, met of zonder partner.

De foto’s zijn gemaakt tijdens twee vakanties die ik in Noorwegen heb doorgebracht, samen met een vriendin. Beide keren hebben we onze rugtas gepakt en zijn we gaan lopen tot wanneer we zin hadden. De eindeloze wandelmogelijkheden en uitgestrekte vergezichten zijn een belangrijke reden geweest om naar Noorwegen op vakantie te gaan.

Nu ik niet meer alleen verliefd ben op Noorwegen, maar ook op een Noor, heb ik des te meer reden elk jaar weer terug te keren!


Gerrit-Jan van Herwaarden


(1)
 
 (2)
 
 (3)

Alle betreffen plaatjes van vakantie in zuidwest USA in 2010. Een gebied waar eigenlijk iedere fysische geograaf een keer moet zijn geweest. Aride dus geen hinderlijke begroeiing die de fantastische abiotische verschijnselen verbergen. Alles prachtig zichtbaar.

1. Shiprock: met practicum kaartanalyse uitgebreid besproken. Een imposante volcanic neck.
2. Goos neck: rivier die zich door eeuwenoude sediment lagen heeft gesneden.
3. Petrified forest: versteende bomen.


Sibrand Martens


(1)
 
 (2)
 
 

Deze zomer gaf mijn vriend en oud-studiegenoot Leo de Graaff een geweldige privé-excursie in het aan Liechtenstein grenzende Gamperdonatal van Nenzing tot aan de Nenzinger Himmel. Hij heeft er een levenswerk van gemaakt dit dal geomorphologisch in kaart te brengen. Een geweldige klus met een geweldig resultaat dat onlangs in boekvorm is verschenen.

Hij reed ons langs een heel smalle weg met diepe afgronden naar de “Hemel”. Onderweg gaf hij bij ontsluitingen uitleg van wat hij allemaal aan de hand daarvan ontdekt had. Het was een geweldige dag: informatief en ook landschappelijk.

1. en 2. “Drietraps” kolkgat: Op de terugweg stopte Leo op een punt waar ten behoeve van de A14 een tunnel gebouwd is. Bij de aanleg heeft men daar een groot stuk uit de rotsen laten springen. Tot grote verbazing kwam er een enorm kolkgat te voorschijn waarin duidelijk drie verschillende kommen zijn te onderscheiden met in de onderste zelfs nog een “maalsteen”. Men heeft dit zo bijzonder gevonden dat het voor belangstellenden toegankelijk is gemaakt en van bordjes met uitleg is voorzien. Zoiets moois had hij nog nooit eerder gezien.


Prosper Snoep


(1)
 
 (2)
 
 

Hardangervidda in Noorwegen. De reden van de vakantie is vooral een week weg van werk, maar als fysisch geograaf is er meer dan genoeg moois te zien.


Geri van Ittersum


(1)
 
 (2)
 
 (3)

1. Turkije, Cappadocië: tufsteenkegels. Een muts van harde lava op het zachte tufsteen. Sprookjesachtig landschap. Het worden dan ook wel feeënschoorstenen genoemd.

2. Azerbeidzjan, Gobustan: moddervulkaan. Bel modder borrelt vriendelijk op vanuit nauwelijks twee meter hoge kegel in vulkanische gebied ten zuiden van Baku. Toch komen hier ook uitbarstingen voor van tientallen meters hoog. Op de achtergrond de Kaspische zee.

3. Turkmenistan, Derweze: gaskrater, bijgenaamd "Poort naar de hel" ligt midden in de Karakum woestijn. Tijdens boringen in 1971 stootte men op een grot gevuld met aardgas. De grond stortte in en er ontstond en gat met een diameter van 70 meter. Men besloot het gas af te branden in de verwachting dat het vuur snel uit zou gaan. Een verkeerde inschatting want het brandt nog steeds.


Maurice Damoiseaux


(1)
 
 (2)
 
 (3)

Ik ben bijna 70, maar wil in het vliegtuig nog steeds bij het raampje zitten en meestal lukt dat ook. Ik ben tijdens vakantiereizen altijd bezig met kaarten en nu ook met gps en smartphone. Maar vanuit de lucht is het toch het mooist, daar kan geen "naturähnliche Karte" tegenop.

In maart jl. kon ik met een luchtballon over het geërodeerde vulkaanlandschap van Cappadocië te varen. Geweldig en ik word nog steeds blij als ik de foto's terugzie.


Mark van der Gulik en Anke Pet


(1)
 
 (2)
 
 

Al vaker aan gedacht na jaren “ons” veldwerkgebiedje in Luxemburg weer eens op te zoeken. Dit jaar was het eindelijk zo ver, na precies 16 jaar weer terug in veldwerkgebiedje 3 (rondom Eppeldorf).

De zelf getekende geomorfologische kaart mee en op ontdekkingstocht door het gebied. Herinneringen ophalen en struinen door het beukenbos (zolang er bomen staan kun je er immers lopen). Grappig om daar nog een verroest meetlint tegen te komen (vast door een van onze opvolgers achtergelaten). Natuurlijk ook even rondgelopen op bungalowpark Altburg in Beaufort.


Fred Janssen


(1)
 
 (2)
 
 (3)

Het is eigenlijk voor een geograaf een must om eens naar IJsland te gaan. Hier zie je in korte tijd heel veel landschappen aan je voorbij gaan. Vulkaan landschappen met zijn vegetatie-ontwikkeling van lichenen, mossen en andere planten. Veel gullies en erosiedalen, canyons. Te veel om op te noemen.

1. Een proglaciaal meer aan de zuidkant van de Vatnafjökull ijskap; zeer indrukwekkende ijsschotsen die afgebroken zijn van de gletsjertong.

3. Zicht op een pseudokrater langs het meer bij Myvatn. Deze vulkaan heeft geen verbinding gehad met de magmakamer, maar is ontstaan door explosies van oververhitte waterdamp.

3. Pingvellier: Hier is de Mid-Atlantische Rug zichtbaar, de breuklijn tussen de Noord Amerikaanse- en de Euraziatische plaat. IJsland wordt daarom elk jaar 1 à 2 cm per jaar groter.


Tineke Dooms


(1)
 
 (2)
 
 (3)

Deze foto’s zijn van de Städjan in Zweden.

In de 17e eeuw werd deze berg (1131 m) tot hoogste ter wereld verklaard; een verblijfplaats der goden. Sinds die tijd is steeds meer geografische informatie zelfs tot het geïsoleerde Zweden doorgedrongen en zo kwam men er achter dat de Städjan veel hogere zusjes bleek te hebben in ver van de wereld gelegen plekken als de Himalaya en Zwitserland.

Het mag dan tegenwoordig niet meer de hoogste berg ter wereld zijn, het was wel de hoogste in de omgeving van ons vakantiehuisje zomer 2013. En eenmaal boven hebben wij ons steentje bijgedragen aan de top van deze bijna vulkaanachtige berg.


Alfred de Jager


(1)
 
 (2)
 
 (3)

1. Antiquera, Andalusië, karst formaties, erg oud (pre-alpien) en ongeplooid.
2. Siera Nevada, Andalusië, mooi oplosgat op de top van een berg.
3. Fossili Ustica, 70 km ten noorden van Palermo, Sicilië, fossielen op vulkanisch gesteente. Een heuse transgressie van 200.000 jaar geleden op een vulkaan van 500.000 jaar.

Bij bijna al mijn reizen val ik mijn familieleden lastig met FG uitjes! Vaak een mooie afwisseling/aanvulling van de gebruikelijke mix van zon, strand, zee en de Michelin gids rondleiding. Ik kan het iedereen aanraden, wel is het zaak om een lokale gids te vinden, de fossielen in Ustica had ik bijvoorbeeld nooit zelf kunnen ontdekken.


Hendrik Weiler


(1)
 
 (2)
 
 (3)

1. Bij de Porchabellagletsjer, ten oosten van Bergün in Zwitserland, is een mooie dwarsdoornede van een grondmorene te zien, net na het punt waar de gletsjer over resistent gesteente heen stroomde.

2. Bij de Morteratschgletsjer, in de buurt van St. Moritz, ook in Zwitserland, is de teruggang van de gletsjer goed te zien. De foto is vanaf de zijmorene genomen, waar de gletsjer zo'n 60 jaar geleden nog vlak langs lag. Schijn bedriegt hier wel enigszins, aangezien het onderste gedeelte van de gletsjer onder puin verborgen is.

3. De daktuin in Kopenhagen is een resultaat van drie enthousiaste jonge mensen, een welwillende gebouweigenaar en een effectief duurzaamheidsbeleid van de gemeente. De bodem die hier gebruikt wordt is extra licht, om het dak niet te veel te belasten. Daarom zijn naast organisch materiaal ook stukjes baksteen en extrusief vulkanisch gesteente in de bodem verwerkt. De tuin levert wekelijks groente voor 16 'aandeelhouders' uit de buurt. De excursie naar deze akker op het dak was georganiseerd door EGEA Kopenhagen.


Maarten van Ginkel


 
 
 
 

Als glacioloog zou ik uitgebreid kunnen verhalen over alle morfologische aspecten van de Morteratsch-gletscher bij Diavolezza in Zwitserland. Over mijn dochter kan ik ook veel vertellen, maar ik wil nu de aandacht vragen voor iets anders.

De sneeuw op deze gletscher is oranje-roze verkleurd. Deze kleur komt van Sahara-zand wat eind mei over de Alpen geblazen is. Recentere schone sneeuw op de hogere pieken en in de verse lawines steekt er wit tegen af.
Grappig om te zien dat ook hier, in de ongenaakbaar voelende bergen, de wereld erbuiten veel dichterbij is dan je denkt.


Wouter Mosch


(1)
 
 (2)
 
 (3)

De foto's zijn niet heel bijzonder, maar het gaat misschien ook om het verhaal?

Tijdens een uitstapje naar Zuid Frankrijk kwam ik het duingebied van Les Landes terecht, alwaar het getijdenstoompje “Courant d'Huchet” het meertje van Léon verbindt met de oceaan. Gradiënten van zoet naar zout, droog naar nat, verstuivingen , getijdenwerking, ...

Het deed me allemaal denken aan de GIS-cursus voor fysisch geografen (1997), waarbij we destijds de mogelijkheid voor het creëren van een zogenaamde slufter in Meyendel onderzochten, bij strandpaal 96. Van een slufter in Meyendel is het nooit gekomen (we hadden overigens ook al geconcludeerd dat het duingebied bij Meijendel te hoog ligt), en die bij Bergen en Schoorl groeide snel weer dicht. Of de “Courant d'Huchet” ook een slufter genoemd mag worden ben ik niet over uit. Het is in elk geval de moeite waard als je eens in de buurt bent.


  Last edit: 2014-09-06 13:54:00.