Door Erik Cammeraat


Uitreiking 1e Johan Lulofs medaille - Jury rapport Prof. dr. Pim Jungerius

De Johan Lulofs medaille commissie heeft uit de vijf door de leden voorgedragen kandidaten unaniem besloten om prof. dr. Pim Jungerius de eerste Johan Lulofs medaille toe te kennen. Tevens wordt hij hiermee benoemd Erelid van Lulofs.


Klik op de foto's (gemaakt door Hanneke) voor een vergroting:


Deze keuze wil de jury graag motiveren door een aantal van zijn prestaties kort te beschrijven:

Prof. dr. Pim Jungerius heeft een grote bijdrage aan het onderzoek in, en maatschappelijke toepassing van de Fysische Geografie geleverd:
Hij heeft al vroeg de relatie gelegd tussen fysische geografie en bodemkunde (proefschrift en openbare les in 1964, later werk in Luxemburg), en was een pionier op het gebied van actuele landschapsdynamiek (zijn oratie in 1973).

Met name zijn publicatie in 1964 "The Upper Coal Measures cuesta in Eastern Nigeria”, verschenen in Zeitschrift fur Geomorphology 5: 167-176 mag gememoreerd worden. Pim laat daarin zien dat cuestavorming niet gekoppeld is aan een harde zandsteen formatie perse, zoals in de tekstboeken staat beschreven, maar aan een zandige textuur van de bodem.
Bij de procesgeomorfologie/landschapsdynamiek heeft Pim, naast vele andere componenten, vooral het belang van de biota (bodemfauna) benadrukt voor beboste landschappen. Bodemerosie snelheden in en sediment output van 1e en 2e order beboste stroomgebieden werden vaak direct en indirect bepaald door bodemfauna en de daarbij behorende grote macro-porositeit van de bodem.

Verder wil de jury hier noemen dat Pim met Jan de Ploey, beiden voortrekkers van de proces geomorfologie, de grote promotors waren van de Benelux colloquia, waarvan de voordrachten grotendeels gepubliceerd werden in Earth Surface Processes, later omgedoopt tot Earth Surface Processes and Landforms. Pim speelde een grote rol in het wetenschappelijke tijdschrift Catena waarvoor hij lang editor was, en ook noemenswaardig is zijn lidmaatschap van de KNAW.

Een derde belangrijke wetenschappelijke bijdrage heeft Pim geleverd in duingebieden. Zowel het belang van de eolische erosie (verstuiving/blowouts) in de blonde duinen, als die van de water erosie (water repellency/hydrofobie) in de grijze duinen moet hier genoemd worden, maar ook het stuifzanddynamiek onderzoek.

Verder was en is Pim ook van grote betekenis in het maatschappelijke veld en het is dan ook zeer benoemswaardig dat Pim voorts ook één van de weinige fysisch geografen was die heeft samengewerkt met sociaal geografen, o.a. in Marokko.

Niet vergeten mag worden zijn niet aflatende enthousiasme waarmee hij de betekenis van aardkundig onderzoek en aardkundige waarden / erfgoed heeft gepromoot, vooral sinds zijn emeritaat. Hij mag trots zijn op het Platform Aardkundige Waarden dat hij in samenwerking met vele Nederlandse en deels ook buitenlandse organisaties heeft opgezet en waarmee hij behoorlijk aan de (weerbarstige) weg heeft getimmerd.

Hij promoot (nog steeds) actief de aardwetenschappen via zijn brede netwerk, door het doen van onderzoek en het bijwonen van allerlei bijeenkomsten in Nederland en Europa. Kortom: een ware voorvechter van voor het belang van aardkunde, zowel in beleid, beheer, als planologie.
Interessant is ook dat hij zijn gedachtengoed heeft verwoord in het binnenkort te verschijnen hoofdstuk in het Luxembourg boek: “ Perspective of Dutch Geomorphological Research in the Gutland region in Luxembourg”.

Tot slot: Pim heeft velen geïnspireerd met zijn onderwijs. Hij heeft een groot aantal (PhD) studenten begeleid, die zowel in maatschappelijke als wetenschappelijke zin hun weg gevonden hebben, en hebben voortgebouwd op zijn werk.


  Last edit: 2015-04-11 16:11:47.